יוֹנָתִ֞י בְּחַגְוֵ֣י הַסֶּ֗לַע בְּסֵ֙תֶר֙ הַמַּדְרֵגָ֔ה הַרְאִ֙ינִי֙ אֶתּ־מַרְאַ֔יִךְ הַשְׁמִיעִ֖ינִי אֶת־קוֹלֵ֑ךְ כִּי־קוֹלֵ֥ךְ עָרֵ֖ב וּמַרְאֵ֥יךְ נָאוֶֽה׃ (ס)
מײַן טױב אין די שפּאַלטן פֿון פֿעלדז, אין דער פֿאַרבאָרגעניש פֿונעם באַרגטרעפּ, לאָז מיך אָנזען דײַן פּנים, לאָז מיך הערן דײַן קָול, װאָרום דײַן קָול איז זיס, און דײַן פּנים איז שײן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.